|
آيه اي در مورد بخل
|
((قال الله الحكيم: ((الذين يبخلون و ياءمرون الناس بالبخل و يكتمون ما اتهم الله من فضله و اعتدنا للكافرين عذابا مهنيا))
ترجمه:
آن گروه (اهل كتاب) كه بخل مي ورزند و مردم را به بخل وادار مي كنند و آنچه را خدا از فضل خود به آنها داده كتمان مي كنند، خدا بر اين كافرين عذابي سخت مهيا داشته است))
((قال رسول الله صلي الله عليه و آله: ((جاهل سخي اءحب الي الله من عابد بخيل))
ترجمه:
جاهل سخاوتمند نزد خدا از عابد بخيل محبوب تر است)).
شرح كوتاه:
از مظاهر دنيا و دوستي بخل است، و آن امساك از دادن چيزي به ديگران، و جمع مال و منال است.
از دامهاي شيطان يكي بخل است كه جلو دهها فضائل همانند انفاق و بخشش و ايثار و كمك به ديگران را مي گيرد و سبب مي شود.
كه معصوم عليه السلام بفرمايد: ((هيچ بخيلي وارد بهشت نمي شود)).
صفت بخل آنقدر نفرت انگيز است، كه اگر كسي به ديگري مي بخشد او باطنا ناراحت مي شود. بر خانواده اش سخت مي گيرد، دوست ندارد مهماني به خانه اش بيايد حتي خودش مهماني نمي رود تا كسي خانه اش نيايد، و با اهل سخاوت دوستي نمي كند؛ لذا روايت وارد شده كه پيامبر صلي الله عليه و آله از صفت بخل هميشه به خدا پناه مي برد.
|
|
|
|