|
غزل شماره 129 - صوفي نهاد دام و سر حقه باز كرد
|
صوفي نهاد دام و سر حقه باز كرد _____ بنياد مكر با فلك حقه باز كرد
بازي چرخ بشكندش بيضه در كلاه _____ زيرا كه عرض شعبده با اهل راز كرد
ساقي بيا كه شاهد رعناي صوفيان _____ ديگر به جلوه آمد و آغاز ناز كرد
اين مطرب از كجاست كه ساز عراق ساخت _____ و آهنگ بازگشت به راه حجاز كرد
اي دل بيا كه ما به پناه خدا رويم _____ ز آنچه آستين كوته و دست دراز كرد
صنعت مكن كه هر كه محبت نه راست باخت _____ عشقش به روي دل در معني فراز كرد
فردا كه پيشگاه حقيقت شود پديد _____ شرمنده رهروي كه عمل بر مجاز كرد
اي كبك خوش خرام كجا ميروي بايست _____ غره مشو كه گربهء زاهد نماز كرد
حافظ مكن ملامت رندان كه در ازل _____ ما را خدا ز زهد ريا بينيا
|
|
|
|