|
غزل شماره 324 - مرا عهديست با جانان كه تا جان در بدن دارم
|
مرا عهديست با جانان كه تا جان در بدن دارم _____ هواداران كويش را چو جان خويشتن دارم
به كام و آرزوي دل چو دارم خلوتي حاصل _____ چه فكر از خبث بدگويان ميان انجمن دارم
مرا در خانه سروي هست كاندر سايهء قدش _____ فراغ از سرو بستاني و شمشاد چمن دارم
صفاي خلوت خاطر از آن شمع چو گل جويم _____ فروغ چشم و نور دل از آن ماه ختن دارم
گرم صد لشگراز خوبان به قصد دل كمين سازند _____ بحمدالله و المنه بتي لشكرشكن دارم
سزد كز خاتم لعلش زنم لاف سليماني _____ چو اسم اعظمم باشد چه باك از اهرمن دارم
الا اي پير فرزانه مكن منعم ز ميخانه _____ كه من در ترك پيمانه دلي پيمان شكن دارم
خدا را اي رقيب امشب زماني ديده برهم نه _____ كه من با لعل خاموشش نهاني صد سخن دارم
چو در گلزار اقبالش خرامانم بحمدالله _____ نه ميل لاله و نسرين نه برگ نسترن دارم
به رندي شهره شد حافظ ميان همدمان ليكن _____ چه غم دارم كه در عالم قوامالدين حسن دارم
|
|
|
|